Część
2
Marry znów zmuszona wciągnąć swoją suknię
wybiegła z pokoju i wyszła na duży ganek gdzie czekali na nią Dakota, jej
rodzice oraz nauczyciele . Dakota wpatrywała się w nią z wrogością zresztą tak
jak zawsze.
-Dzień do Dakoto cieszę się że do nas
wróciłaś twoja przyjaciółka Renesmee idz do niej jest w twoim pokoju bardzo na
ciebie czekała jak z nią rozmawiałam to mówiła że wysłała do ciebie mnóstwo
listów ale na żaden z nich nie odpowiedziałaś – powiedziała dyrektorka i wpuściła
ją i jej rodziców do środka. Wszyscy zdjęli buty i płaszcz a Dakota od razu
pobiegła do swojego pokoju gdzie czekała na nią Renesmee. Gdy dziewczyny
ujrzały siebie nawzajem padły sobie w ramiona. Renesmee była w tym samym wieku
co jej przyjaciółka .
- Jak się cieszę że cię widzę Dakoto
dlaczego nie odpowiadałaś na żadne listy które do ciebie wysłałam?
- Też się cieszę że cię widzę Renesmee
stęskniłam się za tobą coś
nowego u ciebie?- rzekła Dakota
- Szczerze
mówiąc to nie nie chciałam tu wracać ale rodzice nalegali no wiesz że tyle za
to płacą a ja chcę to olać a u ciebi pewnie to samo co u mnie co
nie?-odpowiedziała Renesmee.
Nagle Dakota
usłyszała wołanie rodziców. Obie zeszły na dół.
- Bądź
grzeczna. Będę do ciebie codziennie dzwonić.- powiedziała mama Dakoty a tata
pokiwał głową tak jakby chciał powiedzieć jej dokładnie to samo po czy oboje
uśmiechnęli się do przyjaciółki córki. Dziewczyny pomachały na porzegnanie po
czym chwyciły dwie duże czerwone walizki i białą z czarnymi wyszywkami torbę na
ramię i poszły do pokoju.
Po kolacji która była o 19 Dakota
podeszła do Marry i zapytała ją czy Renesmee może mieszkać z nią w jej pokoju.
Dyrektorka po chwili z wielkim zawahanie zgodziła się. Wiedziała że może
ją sprowadzić na złą drogę. Gdy dziewczyny były w pokoju , Marry rozmyślała
popijając przy ty cherbatę.
Dyrektorka podeszła do drzwi pokoju przyjaciółek i
zapukała:
- Renesmee mogę cię poprosić na chwilę?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz