Ten pomysł wydawał mi się bardzo dziwny chociaż wzięłam wazon.Spojrzałam zza futryny kto to.Nie wierzyłam własnym oczom!To był Charles. To był mój przyjaciel ,ale taki któremu mogłam powiedzieć wszystko i zawsze mnie wysłucha. 
-Adon.-syknęłam. 
-Hm? 
- Odstaw pałkę to Charles. 
-Twój Charles? 
-Nie!Adon jesteśmy tylko przyjaciółmi!. 
-Dobra , dobra. - stanęłam w drzwiach. Charles odwrócił się do mnie i uśmiechnął się. 
-Co tu robisz?-zapytał. 
-No właśnie.Co ja mogę tu robić?Wiesz co jestem na wakacjach wiesz?-zaśmiałam się. -Pomyśl a co ja tu mogę robić? 
-Dobra wiem!- podbiegł , podniósł mnie i zakręcił. 
-Przestań?!- krzyczałam i śmiałam się naraz. 
-Bo co? Ups!-upuścił mnie a ja jęknęłam i upadłam na panele. 
-Ty głupku!-uderzyłam go w ramie gdy się pochylił. 
-Przepraszam nie chciałem.- powiedział i podał mi rękę.Wstałam.Odwróciłam się i spojrzałam na Adon.Oczy miała szeroko otwarte a usta ułożone w listere O. 
-Co Adon?- potrząsnęłam nią. 
-Nie wierze.-odpowiedziała śmiejąc się.
-W co ? 
-W to co on zrobił. 
-Że mnie upuścił? - uniosłam jedną brew do góry. 
-Tak. 
-Adon.To normalka w jego przypadku.Jest strasznie chudy i nie ma wcale mięśni. 
-Ej!- krzyknął. 
-Cóż musisz się pogodzić.- odwróciłam się. Spuścił głowę. 
-Dobra a co ty tu chcesz i skąd masz klucze?-zapytała Adon. 
-Ja?Ja tu przyszedłem po Emily.A klucze mam od Emily z domu. 
-Z mojego domu?A gdzie my mamy iść w tą pogodę?-poszłam do kuchni. 
-Z twojego domu. A iść to mamy...na spacer.-wymyślił coś na szybko.Zawsze poznaje go po tym jak kłamię. 
-A tak na serio? 
-Pójdziesz czy nie? No co ty nic ci nie zrobię znasz mnie przecież.
-No dobra. - wzruszyłam ramionami. Ubrałam płaszcz , buty i wyszliśmy.  

Julie